Waarom een coach als er niets mis is?

Misschien is er niets mis.

Je hebt een leven. Werk. Mensen van wie je houdt. Verantwoordelijkheden. Plannen.

Je functioneert. Misschien functioneer je zelfs uitstekend.

Maar functioneren en volop leven zijn niet helemaal hetzelfde.

Je wilt misschien meer. Meer betekenis. Meer vrijheid. Meer vertrouwen in je eigen keuzes. Meer werk dat ertoe doet. Meer nieuwsgierigheid. Meer zin in wat er nog komt.

Je wilt jezelf misschien beter begrijpen. Meer gebruiken van wat je kunt. Minder tijd besteden aan de vraag wat anderen vinden dat je zou moeten doen. Trots zijn op hoe je leeft, en niet alleen op alles wat je voor elkaar krijgt.

En op een dag terugkijken en denken: wauw. Dat heb ik echt geleefd.

Daar is coaching ook voor.

Je hoeft niet stuk te zijn. Je hoeft niet opgebrand te zijn. Er hoeft geen crisis te zijn voordat je iemand naast je mag hebben.

Een goede coach geeft je een plek om over je leven na te denken terwijl je het aan het leven bent. Iemand buiten je familie, je vriendschappen en je werk. Iemand die niet nodig heeft dat je A of B kiest.

Iemand die de tegenstrijdigheid opmerkt waar je steeds langsloopt, de vraag stelt die je vermijdt, en je herinnert aan wat je al weet als het rumoerig wordt.

Niet om jouw beslissingen te nemen. Precies andersom. Om je er beter in te maken ze zelf te nemen.

Want dit is jouw leven.

Jij bepaalt wat ertoe doet. Jij bepaalt wat genoeg is. Jij bepaalt welk werk je tijd verdient. Jij bepaalt in welke relaties je wilt investeren.

Jij bepaalt of je blijft. Of je gaat. Of je opnieuw begint. Of je meer wilt.

Een coach hoort dat eigenaarschap nooit van je over te nemen. Het doel is juist meer eigenaarschap. Meer zelfvertrouwen. Meer zicht op waarom je doet wat je doet. Meer moed om te handelen naar wat je weet.

En minder tijd in een leven dat je nooit bewust hebt gekozen.

Neem het stuur. Maar nooit alleen.

Misschien herken je jezelf hierin.

Je wilt het leven volop leven. Je bent gefascineerd door hoe mensen werken, jijzelf incluis. Je wilt dat je leven ergens over gaat. Je wilt blijven leren. Je wilt vrijheid om op je eigen manier te leven. Je wilt iets bijdragen. Je wilt werk dat ertoe doet. Je wilt trots zijn op jezelf.

En daaronder zitten misschien ook een paar angsten.

Dat het leven snel voorbijgaat. Dat je ergens blijft omdat weggaan ingewikkeld voelt. Dat je maar een deel gebruikt van wat je in je hebt. Dat je blijft bewijzen dat je goed genoeg bent. Dat je leven keurig wordt en net iets te gewoon. Dat je geen zin meer hebt in wat er komt.

Of dat je op een dag terugkijkt en denkt: waarom heb ik het niet gedaan?

Dat zijn niet per se problemen om op te lossen. Het zijn vragen die aandacht verdienen.

Wat verandert er als je iemand hebt om mee te denken?

Je ziet jezelf eerder. Het patroon. Het excuus. Wat je aan het tolereren bent. Het idee dat blijft terugkomen. De beslissing waarvan je allang weet dat je hem moet nemen.

Je wordt scherper op wat je echt wilt. Je kiest bewuster. Je besteedt je leven niet langer uit aan verwachtingen, gewoontes en omstandigheden. Je durft eerder te veranderen wat niet werkt.

En misschien wel het belangrijkste: je hoeft niet elke grote vraag in je eentje rond te blijven dragen tot je hem op de een of andere manier zelf hebt opgelost.

Je vrienden kunnen van je houden. Je partner kan je kennen. Je collega's kunnen je adviseren. Maar het is buitengewoon nuttig om één iemand in je leven te hebben wiens enige rol is om je helder te laten zien.

Geen agenda. Geen belang bij de uitkomst. Geen behoefte eraan dat het goed met je gaat. Gewoon een heel goed gesprek over het enige wat niemand twee keer doet: jouw leven.

Leef met opzet. Niet op de automatische piloot.

Je houdt elke beslissing zelf. Je doet zelf het werk. Je leeft zelf het leven. Je hoeft het alleen niet in je eentje uit te zoeken.